Psychoterapia indywidualna

Pracuję w nurcie psychodynamicznym skoncentrowanym na przeniesieniu (ang. Transference Focused Psychotherapy). Ten model psychoterapii bazuje na relacji między psychoterapeutą a pacjentem, tym w jaki sposób ona się naturalnie i dynamicznie układa, co jest źródłem ważnych i potrzebnych informacji, materiałem służącym do wnikliwego poznania i korekty matryc, które mogą być przyczyną problemów, z którymi zgłasza się klient. 

I tak i nie. Tak jeśli osoba, która chce skorzystać z psychoterapii z jakichś ważnych dla siebie powodów wie, że chce skorzystać z psychoterapii w konkretnym nurcie. I nie, ponieważ każdy z uznanych nurtów psychoterapeutycznych (np. psychodynamiczny, gestalt, behawioralno-poznawczy) jest oparty na dowodach i każdego zadaniem jest ulga w cierpieniu i realizacja celów rozwojowych klienta.

Psychoterapia może pomoc osobom, które mają nieprzyjemne objawy ze strony układu nerwowego, które przeżyły coś dla siebie trudnego, które zostały porzucone lub same porzucają i siebie w tym nie rozumieją, które czują, że ich emocje są zbyt silne i przeszkadzają w codziennym funkcjonowaniu, które mają zaburzenia nastroju itp. 

Psychoterapia oczywiście wspiera zdrowy rozwój. Może jemu służyć poprzez zwiększanie świadomości i wiedzy pacjenta o sobie i – co się z tym wiąże – poprzez zwiększanie neuroplastyczności mózgu i rozwój nowych sieci neuronalnych, co sprawia, że pacjent po dobrze poprowadzonej terapii potrafi zdrowiej rozwiązywać codzienne dylematy. 

Bardzo ważne jest, by z psychoterapeutą ustalić na kilku wstępnych spotkaniach cel terapii. W czasie trwania terapii należy sprawdzać czy cel jest realizowany, czy klient czuje się lepiej, czy terapia mu służy. Zmiany mogą następować w różnym tempie, jednak zmiany powinny być przez klienta odczuwalne. 

Z reguły psychoterapia trwa od kilkunastu miesięcy do kilku lat. Czas jej trwania zależy od bardzo wielu czynników i trudno je jasno dookreślić, bo każda konfiguracja terapeutyczna (w tym, co wnosi pacjent) jest inna. Niemniej warto pamiętać o tym, że to co trwało przez wiele lat trudno zmienić z dnia na dzień. Praca terapeutyczna wymaga czasu i zaangażowania.

Sesje najczęściej odbywają się raz na tydzień i trwają 50 min. Czasem sesje mogą odbywać się dwa razy w tygodniu i jest to w pewnych przypadkach zalecane.

W procesie psychoterapeutycznym ważną rolę odgrywa komunikacja między dwojgiem ludzi a ta, jak wiemy, opiera się nie tylko na werbalizacji, ale także na procesach niewerbalnych. Dlatego z pewnością najlepszą formą terapii jest terapia na żywo. Jeśli odbywa się online to należy zadbać, by procesy komunikacyjne nie były zakłócone. 

To zależy. Głównie od priorytetów. Każda osoba, która ukończyła udaną terapię z pewnością powie, że to najlepsze, co można dla siebie zrobić. 

Ja uważam, że to jest niezbędnym elementem przygotowania do pracy psychoterapeutycznej z pacjentem lub klientem (nazewnictwo zależne od nurtu). Większość dobrych szkół psychoterapeutycznych wymaga też, by każdy student miał określoną ilość godzin terapii własnej – tzw. self experience. I ta ilość godzin jest spora, najczęściej ok. 150 – 250 godz., czyli ok. 3 – 5 lat terapii.

Superwizja to konsultacje swojej pracy psychoterapeutycznej z superwizorem – bardzo doświadczonym psychoterapeutą – nauczycielem, pracującym w nurcie, w którym pracuje superwizant (superwizujący się psychoterapeuta). Superwizja to niezbędny element pracy psychoterapeutycznej. To ciągłe wzmacnianie swoich umiejętności i kontrolowanie swojej pracy terapeutycznej.  

Pacjentów i klientów indywidualnych przyjmuję w gabinecie w Poznaniu na Wildzie przy ul. Czajcza 2/5. Przyjmuję także na konsultacje online w ramach wsparcia kryzysowego lub w ramach rozmów kwalifikacyjnych do grupy terapeutycznej lub socjoterapeutycznej. W uzasadnionych przypadkach mogę się zgodzić na prowadzenie terapii online (np. wtedy, gdy ktoś nie ma innych możliwości skorzystania z terapii).